به نام خدای سبحان - سلام علیکم

نکاتی از جزء بیست و یکم قرآن کریم برای تبرّک تقدیم می‌شود:

1 - در آیه 10 سوره مبارکه روم می‌خوانیم : (ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الذینَ اَسائُوا السُّوأَی اَن کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ وَ کانُوا بِها یَستَهزِءُونَ) یعنی سپس عاقبت کسانی که کارهای بد مرتکب شدند، این شد که آیات خدا را تکذیب کردند و همواره آن را به مسخره می‌گرفتند. معلوم می‌شود انسان باید مراقب باشد که اگر گناه او را آلوده کند چه بسا به سقوط تدریجی از گناه تا تکذیب و استهزاء گرفتار می‌شود.

2 - در آیه 17 سوره مبارکه سجده فرمود : (فَلا تَعلَمُ نَفسٌ مَا اُخفِیَ لَهُم مِن قُرَّةِ اَعیُنٍ جَزاءً بِمَا کانُوا یَعمَلونَ) یعنی هیچ کَس نمی‌داند چه پاداش مُهمی که مایه روشنی چشم‌ها است برای آنان نهفته است، این پاداش کارهایی است که انجام می‌دادند. ذیل این آیه امام صادق علیه‌السلام فرمود : (ثواب هر کار نیکی در قرآن بیان شده مگر نماز شب که جز خداوند کسی پاداش آن را نمی‌داند). آری عبادت مخفیانه در دل شب و سحرخیزی پاداش بزرگ و مخفی شده‌ای هم در پی دارد. امید که محروم نباشیم!

3 - در آیه 25 سوره مبارکه احزاب فرمود : (وَ کَفَی اللهُ المُؤمِنینَ القِتالَ) یعنی خداوند زحمت جنگ را از مؤمنان برداشت. در برخی تفاسیر نوشته‌اند این کار به واسطه علی علیه السلام انجام شده است. به عبارت بهتر خدای سبحان سایه جنگ را از سر مؤمنان در جریان جنگ احزاب دور کرد و این کار به واسطه رشادت امیرالمؤمنین علی علیه السلام در پیکار با پهلوان نامی عرب (عمرو بن عبدود) انجام گردید. معلوم می‌شود دور کردن سایه جنگ باید از موضع عزّت باشد نه ذلت!

امید که در روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان موفق به تلاوت این جزء نورانی شویم.

و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

منبع : منبر اینترنتی / http://cmenbar.ir