به نام خدای سبحان - سلام علیکم

تربیت فرزند علاوه بر آنکه وظیفه دینی والدین است، دغدغه بسیاری از خانواده‌ها هم هست. یکی از اصول مُهم در این میان لزوم همخوانی گفتار و عمل والدین بعنوان الگوی فرزندان است. پدر و مادر اگر بخواهند یک رفتار مناسب یا اخلاق شایسته را در سبک زندگی دینی به فرزندشان آموزش دهند باید ابتدا خود عامل به آن رفتار بوده و بدان باور قلبی داشته باشند.

پدر و مادری که به فرزند خود از اهمیت نماز بگویند اما خود، هنگام پخش اذان بی‌اعتنا باشند در تربیت آتی فرزند دچار مشکل خواهند شد.

ابن ابی الحدید در جلد 20 شرح نهج‌البلاغه عبارتی را منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام آورده که به خوبی مفهوم بالا را روشن می‌سازد. بر این اساس حضرت فرموده‌اند: الکلمة اِذا خرجَت مِن القَلب وَقعَت فی القَلب و اِذا خرجَت مِنَ اللِّسان لَم تجاوَز الآذان.

ترجمه این بیان شریف همان مَثل فارسی است که (سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند). مولای متقیان علی علیه‌السلام هم فرمود، وقتی سخن از دل برآید به دل هم وارد می‌شود ولی اگر تنها لقلقه زبان باشد از گوش‌ها بیشتر نفوذ نمی‌کند و به عمق جان نمی‌رسد.

با این بیان اهمیت باور قلبی به کارهای خوب و شایسته و در پی آن، عامل بودن به آنها از سوی والدین در جریان تربیت فرزندان به خوبی روشن می‌گردد.

و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

منبع : منبر اینترنتی / http://cmenbar.ir