به نام خدای سبحان - سلام علیکم

در این ماه به فضل الهی به شرح فرازهایی از مناجات شعبانیه با کمک دو کتاب (شُکوه نجوا) و (نجوای عارفانه) حضرات آیات مصباح یزدی و تحریری می‌پردازیم.

10 - وَ بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیرِکَ زیادَتی وَ نَقصی وَ نَفعی وَ ضَرّی (زیاد و کم شدن (مقادیر من) و سود و زیانم فقط به دست تو است و در این امر شریکی نداری)

از این فراز معلوم می‌شود که :

الف - انسان می‌تواند با کارهایی که انجام می‌دهد ظرف تقدیر (شایستگی) خود را بزرگ یا کوچک کند. او که ظلم می‌کند و آنکه صله رَحم انجام می‌دهد مشمول کوچک و بزرگ شدن ظرف تقدیر است.

ب - کم و زیاد شدن مقدّرات الهی فقط به اراده خداوند انجام می‌شود و کسی در این کار شریک نیست. انسان مؤمن برای خود به رغم آنکه اختیار هم دارد، استقلال قائل نمی‌شود و همان اختیار را هم از خدای سبحان می‌داند.

ج - سود و زیان انسان که ناشی از کم و زیاد شدن مُقدّرات است هم به دست خدای سبحان جاری می‌شود. یعنی گاهی به مصلحت، خدای سبحان فردی را به فقر یا بیماری مبتلا می‌کند (در ظاهر زیان دیده است) تا ایمان او به سبب غرق شدن در ثروت یا برخورداری از سلامت کامل از بین نرود و به خدای سبحان نزدیک‌تر شود.

و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

منبع : منبر اینترنتی / http://cmenbar.ir