به نام خدای سبحان - سلام علیکم

در این ماه به فضل الهی به شرح فرازهایی از مناجات شعبانیه با کمک دو کتاب (شُکوه نجوا) و (نجوای عارفانه) حضرات آیات مصباح یزدی و تحریری می‌پردازیم.

11 - اِلهی اِن حَرَمتَنی فَمَن ذَا الّذی یَرزُقُنی وَ اِن خَذَلتَنی فَمَن ذَا الَّذی یَنصُرُنی (خدایا اگر محرومم کنی پس چه کسی به من روزی دهد و اگر رهایم سازی چه کسی مرا یاری کند؟)

در این فراز اوج نیاز انسان با زبان مناجات به درگاه الهی ابراز می‌شود. انسانی که با همه وجود به خدای سبحان نیاز دارد بسان فرزندی که ناز می‌کند با زبانی متفاوت از استدلال و منطق، از خدای سبحان می‌خواهد که به او نظر فرماید.

توجه کنیم که رحمت فراگیر خدای سبحان مشمول همه موجودات است اما انسان به سبب گناه یا اعمال ناشایست، سبب محرومیت خویش را ممکن است فراهم سازد. مثلاً برابر روایات کسی که مال حرام می‌اندوزد از رزق محروم می‌شود.

از سویی خدای سبحان مؤمنان را یاری می‌فرماید اما اگر خود انسان اسبابی فراهم کند و بخواهد با استفاده از اختیار خویش، از مسیر حق برگردد، از یاری الهی محروم خواهد شد.

و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

منبع : منبر اینترنتی / http://cmenbar.ir