متاسفانه از اسلام حقیقی دور شده ایم و دلیل آن هم فاصله گرفتن از سرچشمه اسلام که کلام پیامبر خدا و اهل بیت او علیهم السلام است ،

به عنوان مثال طوافی که در حج انجام میدهیم صرفا جمع شدن و چرخیدن به دور مقداری سنگ نیست بلکه حج میعاد گاه بین امام معصوم و مسلمانان است و آنچه طواف واقعی را از طواف دوران جاهلیت متمایز میکند دقیقا همین نکته است و حتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز هر سال در حج حاضر میشوند زیرا حج وعده گاه امام و پیروان اوست ولی بسی جای تاسف که مردم در حج دنبال امامی نمیگردند که دین خود را از او سوال کنند و محبت و تبعیت خود را به امام ابراز کنند و آمادگی خود را برای پیروی از امام معصوم نشان دهند.

امام معصوم همچنان غریب است و دین خدا همچنان بدون یاور است و افرادی که به دنبال یادگیری معالم دین خود هستند چه بسیار اندک هستند و روزی به خود می آییم و میبینم که چقدر با سرمنزل مقصود فاصله داریم و راهی که رفته ایم چقدر از راه انبیاء و اولیاء الهی فاصله داشته است .

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ عَنِ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: نَظَرَ إِلَى النَّاسِ يَطُوفُونَ حَوْلَ الْكَعْبَةِ فَقَالَ هَكَذَا كَانُوا يَطُوفُونَ‏ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِنَّمَا أُمِرُوا أَنْ يَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ يَنْفِرُوا إِلَيْنَا فَيُعْلِمُونَا وَلَايَتَهُمْ وَ مَوَدَّتَهُمْ وَ يَعْرِضُوا عَلَيْنَا نُصْرَتَهُمْ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ- فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ‏ تَهْوِي إِلَيْهِمْ‏[1].

حضرت امام باقر (ع) به مردمى كه اطراف خانه كعبه طواف مى‏كردند، نظرى افكند و گفت: دوران جاهليت نيز به همين نحو طواف مى‏كردند. تكليف مردم به همين طواف خاتمه نمى‏يابد. مردم مكلفند كه بعد از طواف خانه به خدمت ما كوچ كنند و مراتب وابستگى و مودت خود را اعلام كنند و نصرت و يارى خود را عرضه كنند. آن گاه ابو جعفر باقر به تلاوت اين آيه‏ پرداخت: «بار خدايا ... و دلهاى مردم را به سوى آنان پرواز ده».

 

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ صَالِحِ بْنِ السِّنْدِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بَشِيرٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ جَمِيعاً عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ سَدِيرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع وَ هُوَ دَاخِلٌ‏ وَ أَنَا خَارِجٌ‏ وَ أَخَذَ بِيَدِي‏ ثُمَ‏ اسْتَقْبَلَ الْبَيْتَ فَقَالَ يَا سَدِيرُ إِنَّمَا أُمِرَ النَّاسُ أَنْ يَأْتُوا هَذِهِ الْأَحْجَارَ فَيَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ يَأْتُونَا فَيُعْلِمُونَا وَلَايَتَهُمْ لَنَا وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ‏ وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ‏ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى‏[2] ثُمَّ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ إِلَى وَلَايَتِنَا ثُمَّ قَالَ يَا سَدِيرُ فَأُرِيكَ الصَّادِّينَ عَنْ دِينِ اللَّهِ‏ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى أَبِي حَنِيفَةَ وَ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِ‏ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ وَ هُمْ‏ حَلَقٌ‏ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ هَؤُلَاءِ الصَّادُّونَ عَنْ دِينِ اللَّهِ بِلَا هُدًى مِنَ اللَّهِ‏ وَ لَا كِتَابٍ مُبِينٍ‏ إِنَّ هَؤُلَاءِ الْأَخَابِثَ لَوْ جَلَسُوا فِي بُيُوتِهِمْ فَجَالَ النَّاسُ فَلَمْ يَجِدُوا أَحَداً يُخْبِرُهُمْ عَنِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ عَنْ رَسُولِهِ ص حَتَّى يَأْتُونَا فَنُخْبِرَهُمْ‏ عَنِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ عَنْ رَسُولِهِ ص.

سدير گويد: زمانى كه امام باقر عليه السلام وارد مسجد الحرام ميشد و من خارج ميشدم، دست مرا گرفت و رو بكعبه ايستاد و فرمود: اى سدير! همانا مردم مأمور شدند كه نزد اين سنگها (كعبه) آيند و گرد آن طواف كنند. سپس نزد ما آيند و ولايت خود را نسبت بما اعلام دارند، و همينست گفته خدا «همانا من آمرزنده‏ام آنكه را ايمان آورد و كار شايسته كند و سپس رهبرى شود- 82 سوره 20-» آنگاه با دست بسينه‏اش اشاره كرد و فرمود: بسوى ولايت ما (رهبرى شود).

سپس فرمود: اى سدير: كسانى كه مردم را از دين خدا جلوگير ميشوند بتو مينمايم، آنگاه به ابو حنيفه و سفيان ثورى كه در آن زمان جلوگير دين خدا بودند و در مسجد حلقه زده بودند، نگريست و فرمود: اينهايند كه بدون هدايت از جانب خدا و سندى آشكار، از دين خدا جلوگيرى مى‏كنند، همانا اين پليدان اگر در خانه‏هاى خود نشينند، مردم بگردش افتند و چون كسيرا نيابند كه از خداى تبارك و تعالى و رسولش بآنها خبر دهد، نزد ما آيند، تا ما بآنها از خداى تبارك و تعالى و رسولش خبر دهم.